Op verschillende sites wordt de tekst van Ravagedigitaal gekopieerd. Een groot bereik in die hoek. Woensdag in de Zutphense Koerier geweest, vandaag, donderdag, ook een groot verhaal in NRC:
tekstversie | originele versie | printversie hele pagina
NRC Handelsblad 17-09-2009, pagina 6
Privacy
Een paspoort? Dan wil ik ook uw vingerafdruk
Vanaf maandag moet de aanvrager van een nieuw paspoort zijn
vingerafdrukken laten scannen. Foto Bas Czerwinski
De overheid gaat de vingerafdrukken die nodig zijn voor een nieuw
paspoort, opslaan. Eerst decentraal, later in één database. Dat hoeft niet
van Europa. Wie kunnen er allemaal bij die gegevens?
Door onze redacteuren
WILMER HECK
ANNEMARIE KAS
Morgen gaat Gerrit Jan Riedstra nog snel even zijn paspoort verlengen. Het
oude is nog niet verlopen, dat heeft hij pas in maart gekregen. Toch
vraagt Riedstra een nieuw paspoort aan, uit protest: morgen is de laatste
dag waarop je daarbij niet je vingerafdrukken hoeft af te geven.
„Zo weet ik zeker dat míjn vingerafdrukken nergens liggen opgeslagen, de
komende vijf jaar.” Riedstra, een bezorgde burger uit Zupthen, vindt het
prima dat de overheid actie onderneemt tegen identiteitsfraude. „Maar
vingerafdrukken afnemen bij normale mensen gaat te ver. Een handtekening,
burgerservicenummer en pasfoto lijken me wel genoeg.”
Vanaf maandag moet iedere burger die een nieuw paspoort aanvraagt, bij de
gemeente vier vingerafdrukken laten afnemen. Twee daarvan komen op een
chip op het paspoort. Alle vier worden ze opgeslagen – voorlopig
decentraal, maar uiteindelijk moeten alle vingerafdrukken in een centrale
‘reisdocumentenadministratie’ terechtkomen.
Met die opslag van biometrische gegevens gaat Nederland verder dan de
Europese regels voorschrijven. De EU vereist alleen biometrische gegevens
op het paspoort, om identiteitsfraude in Europa beter tegen te gaan.
Nederland is de enige Europese lidstaat waarin zo’n centraal databestand
voor vingerafdrukken wettelijk is goedgekeurd – al bestaan ook in België,
Finland, Frankrijk en Griekenland plannen voor centrale opslag.
De vingerafdrukken worden vanaf maandag per uitgiftepunt opgeslagen, zoals
nu ook met de paspoortgegevens gebeurt. „We moeten de centrale database
nog bouwen. De aanbesteding ervan moet zelfs nog beginnen”, aldus
staatssecretaris Bijleveld (Binnenlandse Zaken, CDA). „Wanneer de centrale
opslag klaar is, kan ik echt niet zeggen, al zal het geen jaren meer
duren.”
Deze tijdelijke opslag vindt Annemarie Sprokkereef „de slechtste situatie
denkbaar”. Zij werkt voor het Tilburg Institute for Law, Technology and
Society van de Universiteit van Tilburg en verricht onderzoek naar de
privacygevoeligheid en betrouwbaarheid van vingerafdrukken, irisscans en
andere biometrische toepassingen. Omdat het een tussenfase is, is een
aantal essentiële zaken, zoals wie toegang krijgt tot de gegevens, volgens
haar niet goed geregeld.
Ook bestaat de vrees dat vingerafdrukken aan de verkeerde personen worden
gekoppeld. Verschillende wetenschappers wijzen erop dat de administratie
van burgerservicenummers niet op orde is. Dan zouden iemands
vingerafdrukken aan het burgerservicenummer van een andere persoon kunnen
worden toegewezen. Staatssecretaris Bijleveld ontkent dat er problemen
zijn met de burgerservicenummers.
Bezwaar ligt al bij Europees Hof voor Rechten van de Mens
De vereniging Vrijbit, die strijdt voor het recht op privacy, heeft bij
het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) een klacht over de
centrale opslag van vingerafdrukken ingediend. Zij wil via een
spoedmaatregel opname van biometrische gegevens in een centrale database
laten verbieden.
Los van het feit dat er vooralsnog geen centrale opslag is, kleven aan dat
verzoek juridische haken en ogen. Het EHRM neemt alleen in uitzonderlijke
gevallen spoedmaatregelen aan, bijvoorbeeld als een klager dreigt te
worden uitgezet naar een land waar hem de doodstraf wacht. Het Hof zou
uiterlijk morgen met een reactie komen.
Vrijbit is ook een bodemprocedure gestart bij het Hof, in de hoop op een
principe-uitspraak. Ook volgens het College bescherming persoonsgegevens
en diverse wetenschappers is de centrale opslag strijdig met het Europees
Verdrag voor de Rechten van de Mens.
Eurodac: ook justitie mag straks wellicht bij vingerafdrukken asielzoeker
Hoe het gebruik van een database kan worden uitgebreid, is te zien bij
Eurodac, het gegevensbestand van asielzoekers in de EU. Vanaf 2003 slaan
lidstaten vingerafdrukken van asielzoekers op. Oorspronkelijk was dat om
te controleren of een asielzoeker niet ook in een andere lidstaat asiel
heeft aangevraagd. Vorige week stelde de Europese Commissie voor ook
politie en justitie toegang te geven tot het bestand.
Opsporingsautoriteiten kunnen terrorisme en grensoverschrijdende
criminaliteit dan makkelijker tegengaan, zei eurocommissaris Jacques
Barrot (Justitie). Volgens onderzoeker Sprokkereef blijkt bij dit soort
privacygevoelige onderwerpen dat oprekking van toegang tot de gegevens per
maatschappelijke groep plaatsvindt. „Economisch of politiek zwakke
groeperingen kregen eerst te maken met het vastleggen van hun biometrische
gegevens.” In tweede instantie zijn bredere, „vaak mondiger
bevolkingsgroepen” aan de beurt. De volgende stap is dan dat die wetgeving
wordt verruimd.
Wat de beveiliging van de databases betreft erkende de staatssecretaris in
de Eerste Kamer dat er geen „absolute zekerheid” is dat de systemen niet
worden gekraakt. Maar volgens haar voldoet het ‘Reisdocumenten Aanvraag en
Archief Station’ waarin gemeenten de vingerafdrukken nu voorlopig opslaan,
aan de hoogste beveiligingseisen.
Het ministerie van Binnenlandse Zaken wil de centrale databank gaan
gebruiken als extra check voor identiteitsfraude: wie onder een andere
identiteit een tweede paspoort aanvraagt, kan worden ontmaskerd doordat
zijn vingerafdruk al in het bestand staat. Ook kan de database handig zijn
als het paspoort kwijt of gestolen is. Met de vingerafdruk in het centrale
bestand kan overal de identiteit worden vastgesteld van de persoon die
zijn paspoort niet meer heeft.
Het tegengaan van identiteitsfraude was niet de enige reden voor het
centrale register. „Opsporing en vervolging van strafbare feiten” staat
ook als doel in de nieuwe Paspoortwet. Evenals „het verrichten van
onderzoek naar handelingen die een bedreiging vormen voor de veiligheid
van de staat”. De strijd tegen terrorisme dus – in 2004, toen het
wetsvoorstel werd ingediend, was de angst voor een terroristische aanslag
in Nederland volop aanwezig. Zo krijgt ook de veiligheidsdienst AIVD
toegang tot de vingerafdrukken.
Die extra doeleinden leiden tot principiële bezwaren. Zo was het College
ter bescherming van de persoonsgegevens (CBP) al in 2007 zeer kritisch.
Dat de officier van justitie de gegevens kan gebruiken bij opsporing en
identificatie van eventuele daders, vindt CBP-voorzitter Jacob Kohnstamm
nu een „ernstige inbreuk op de persoonlijke levenssfeer omdat ook de
gegevens van niet verdachte burgers zijn opgenomen in het register”.
Een ander bezwaar is dat het vertrouwen in biometrische gegevens als
onfeilbare manier om iemand te identificeren, te groot is, zegt
onderzoeker Sprokkereef. Daardoor is het voorstel over opslag volgens haar
relatief makkelijk door de Kamers goedgekeurd.
„Identificatie via vingerafdrukken is géén waterdicht systeem”, zegt
Sprokkereef. De foutmarges liggen volgens het CBP rond de 3 procent. Dat
lijkt laag, maar als het straks om miljoenen vingerafdrukken gaat, is het
ineens een groot absoluut aantal, legt Sprokkereef uit. „Dan worden
onschuldige mensen valselijk beschuldigd. Of de werkelijke dader slipt
door het systeem. Veel mensen denken: ik heb niets te verbergen. Dat
verandert als je als onschuldige, door fouten met biometrische
identificatie, ineens moet bewijzen dat jij iets níet hebt gedaan.”
Staatssecretaris Bijleveld benadrukt dat justitie de centrale database met
vingerafdrukken alleen ter identificatie van verdachten mag gebruiken. „Op
de plaats van een misdrijf een vingerafdruk aantreffen en daar in de
database een verdachte bij zoeken, mag absoluut niet”, aldus Bijleveld.
De Paspoortwet doet iets anders vermoeden. De verstrekking van „gegevens
betreffende de vingerafdrukken” mag volgens artikel 4 ook „in het belang
van het onderzoek in geval van een misdrijf waarvoor voorlopige hechtenis
is toegelaten”.
Bijleveld bezweert dat de beperking tot identificatie door justitie nog in
lagere wetgeving wordt vastgelegd. „Voor justitie is dat handig, want om
later alsnog de bevoegdheid tot opsporing te krijgen hoeft dan alleen die
lagere wetgeving te worden aangepast en niet de Paspoortwet”, zegt Quirine
Eijkman, onderzoeker en docent terrorisme en contraterrorisme aan de
Universiteit Leiden.
Mocht de toegang voor justitie inderdaad worden afgebakend, zoals
Bijleveld belooft, dan is niet gezegd dat een volgend kabinet dat zo
houdt. „Het zou een uitzondering op de regel zijn als voor deze database
de regels uiteindelijk niet verruimd zouden worden”, zegt Sprokkereef.
„Die bevoegdheden verschuiven altijd.”
Dat ontkende staatssecretaris Bijleveld in het debat niet. „Op termijn kan
natuurlijk behoefte zijn aan ruimere verstrekking. Maar dat moeten onze
opvolgers dan maar weer beoordelen.”
Laatste reacties